حدادیان در بخشهایی از حرفهایش از علی فروغی گلایه کرد و گفت: «وقتی به آقای پورمحمدی زنگ میزدم یا آقای فرجی، امکان نداشت بعد از ۵ دقیقه به من زنگ نزنند. ولی خب؛ آقای فروغی سرشان شلوغ است و جواب نمیدهند. البته محاسن زیادی دارند ولی تلفن جواب نمیدهند.»
مداحان تریبونی به اسم منبر پیامبر یا مجلس امام حسین (ع) دارند که در افکار عمومی از جایگاه بالایی برخوردار است؛ بنابراین مداحان باید محدودیتهای بیشتری برای خود اعمال کنند. اگر رعایت نشود هم آن جایگاه و هم آن فرد آسیب میبیند. یک مداح هم یک سلبریتی است. اما برای مداح محدودیتها باید بیشتر باشد، چون تریبون خاص تری در اختیار دارند. اگر مداح مداح نبود و استعداد و صدا نداشت کسی به حرفهای سیاسی او توجه نمیکرد. الان اگر به حرفهای او توجه میشود به این خاطر مورد توجه قرار گرفتن تریبون اوست. مداحان…
یکی از نمونههای اخیر سیاسیکاری مداحان اتفاقا روز عید فطر سال گذشته در همان تریبونی رخ داد که دیروز پناهیان از آن سخن گفت: درحالیکه خیل نمازگزاران بعد از یک ماه روزهداری در تابستان گرم تهران برای اقامه نماز آماده میشدند، مداح پیش از نماز عید فطر در مصلای تهران به بیان اظهارات تند سیاسی علیه برجام و خواندن شعری پر از کنایه خطاب به دولتمردان پرداخت.
محمدحسین پسر دوم حاج سعید حدادیان در گفتگویی خود را آقازادهای توصیف کرد که با دیگر آقازادهها فرق دارد. او گفت: هر طور دوست داشته باشم لباس میپوشم و هر جایی هم دوست داشته باشم میروم.
سعید حدادیان در واکنش به شایعه صدور چکهای ۲۰ میلیونی به نام مداحان گفت: از سال ۷۲ تاکنون، برای مداحی صحبتی از پول نکردهام. همچنین اگر چکی به نام سعید حدادیان باشد به من نمیدهند، چون اسم من در شناسنامه «علیاصغر» است!