۱۵ مطلب
«یکی از برگهای مهمی که در این ۴۰ روز رو شد، نقش تنگه هرمز و توان ایران در کنترل این شاهراه حیاتی انرژی بود. جهان بیش از پیش درک کرد که هرگونه ماجراجویی نظامی علیه ایران، فقط یک نزاع منطقهای نیست؛ بحران در تنگه هرمز میتواند تبعات اقتصادی گستردهای برای بازار جهانی انرژی و اقتصاد کشورهای بزرگ صنعتی داشته باشد.»
معاون سیاسی وزیر کشور معاون سیاسی وزیر کشور با تاکید بر لزوم حفظ آرامش و انسجام پس از جنگ تحمیلی ۱۲ روزه گفت: فرمانداران باید مانع هرگونه دوقطبیسازی و تنش سیاسی بیحاصل شوند.
سخنران مذهبی گفت: روشهای دورانی پر از سوءظن و تکفیر از هر جبههای و به هر صورتی بود. به جایی رسیدیم که وجود آزادی، دموکراسی و حقوق بشر اثبات شده؛ به حدی که دشمن از فروپاشی به روش دو قطبی ناامید شده است.
علی ربیعی، دستیار اجتماعی رئیسجمهور، گفت: «سال ۱۳۶۱ مسئولیتی داشتیم. در جاده چالوس بودیم که ماشینی در حال افتادن به دره بود. ما سعی کردیم کمک کنیم تا ماشین دره نیفتد. یک آقایی آمد و پشت فرمان نشست و ماشین را به سمت دره انداخت و رفت. یک عده در کشور همین حال و روز این آقا را دارند. میخواهند یک دوسه کنند تا ماشین را بیرون بکشند. خودت سوار شو و برو و بعد بگو اینها خیانت کردند. این دوقطبیهایی که در کشور شکل گرفته، مرا یاد چالوس میاندازند.»
در این مقطع حساس که بیش از هر زمان دیگری نیازمند تقویت انسجام ملی و همافزایی گفتمانی درونزا بودیم، سخنان اخیر قائممقام سازمان صداوسیما، وحید جلیلی و طیف همفکر با او، ناخواسته نقش «ترکش درونی» را ایفا کرد. ترکشهایی که نه بر پیکر دشمن، بلکه بر سپر همبستگی ملی فرود میآید.
«در واقع اگر مجازاتی در قانون تعیین میشود باید متناسب با جرم ارزیابی شود و در این قانون اینطور نبود و نکات قابل تغییر بسیار مهمی در آن وجود داشت، شعام هم دستورش این بود که فعلا متوقف شود تا بررسیهای دقیق و در حقیقت حقوقی درستی برای آن انجام شود و این اقدام شعام هم بسیار کار درستی بود ولی متاسفانه حالا یک تعداد محدود و خیلی اندک معلوم نیست با چه انگیزههایی اصرار بر این دارند که کشور را به سمت ایجاد دوقطبی بکشانند و خوشبختانه حالا با یک تدبیر مناسب وزارت کشور توانست که به این قائله خاتمه بدهد.»
رئیس سازمان صدا و سیما گفت: «در موضوعاتی که نیاز به اجماع و همبستگی و وحدتِنظر داریم، رسانه ملی تلاش میکند که اگر هم دوقطبی وجود داشته باشد، حداقل در آنتن رسانه ملی بروز و ظهور نداشته باشد.»
در رویهای عجیب و غیر معمول بر خی از جریانها و افراد نزدیک به نهادهای رسمی، در حال مفصلبندی اعتراضات در قالب آمارهای کمی هدر قالب دو رویکرد یک درصدی و 20 درصدی بودن معترضان هستند. استدلال اصلی هر دو این رویکردها این است که اعتراضات بر خلاف آنچه که رسانههای خارج از مرزهای ایران تبلیغ میکنند چندان جدی نیستند و جامعه در آرامشی نسبی قرار دارد. اما بر خلاف این رویکرد، واقعیتهای کنونی جامعه ایرانی نشان میدهد که کشور در وضعیتی از تعلیق و انسداد قرار دارد که حتی این موضوع از سوی افراد نزدیک…
آقای حداد عادل، شما راست میگویید، اما بهتر است اول دلایل این دو قطبی سازی را پیدا کنید و با توجه به قدرتی که دارید به حل آن کمک کنید تا این دره بزرگتر نشده است.
شما متینترین و آرامترین گفتارها را در مناظرهها از خود نمایان کردید. بگذارید بانیان و طرفداران گفتارهای گزنده و نه درخورِ شئوناتِ این مردمِ نجیب تنها بمانند و تجدید نظری کنند.
