۳۳۸ مطلب
ظاهرا طرفهای غربی با سطحی از اطمینانخاطر نسبت به فاصله ایران از نقطه گریز هستهای، به طرحهای اسراییل در این مورد تمایل پیدا کردهاند هر چند که هنوز تسلیم نظرات آنها نشدهاند. تا نقطه تسلیم شدنِ آنان فرصتی کوتاه در اختیار جمهوری اسلامی است که به ماجرا جهت دیگری دهد.
واکنش گسترده به قطع رابطۀ تیرانا با تهران، گسترش تحریمهای آمریکا به چند نهاد امنیتی و بیانیۀ به نسبت تند آژانس بینالمللی انرژی اتمی دربارۀ میزان ذخایر اورانیوم غنیشده در ایران را هم میتوان به عنوان شواهد دیگری از آغاز دور تازهای از تشدید فشارها علیه ایران به شمار آورد
با آنکه نتانیاهو از سوی رقبای سیاسی خود متهم است که در طول نخستوزیری خود اقدام خاصی علیه تأسیسات هستهای ایران انجام نداده و با لفاظیهای توخالی خود صرفاً باعث پیشرفت برنامۀ اتمی جمهوری اسلامی شده است، اما با این همه، گویی نبض افکار عمومی به دست اوست و همچنان لفاظیهایش میتواند موجی از بسیجگری سیاسی در جامعۀ اسرائیل پدید آورد.
دولت برای اجرای موثر برجام و بهرهمندی از فواید آن، ناچار به جدا کردن راه خود از اصولگرایانِ مخالف این توافق است. مهمترین چالش داخلی پیش روی دولت آقای رییسی در آینده به واقع همین است.
تا بگیر و ببند ممکن باشد؛ حکمرانی فعلی سهل و روزهداری فعلی صعب است! حکمرانی در جاهایی صعب است که باید انواع نقدهای منصفانه و غیرمنصفانه و اعتراضهای روا و ناروا را از هر سو تحمل و مدیریت کرد و پاسخگو هم بود و دم هم بر نیاورد.
جریان اصولگرا باید برجام را به ناچار احیا کند و در عین حال همه هزینههای آن را هم بپذیرد. پس این تصمیم در دولت روحانی تاکتیکی بود، چون هزینهای برای آنها در بر نداشت، اما اکنون به یک اقدام استراتژیک در دولت رئیسی بدل شده است.
زیدآبادی با اشاره به اینکه به نظر میرسد این سیاست یک گام به جلو یک گام به عقب سیاست اصلی ایران شده است، ادامه داد: اما به نظر میرسد، دیگر این سیاست جواب نمیدهد، زیرا در وهله اول مشکلات اقتصادی کشور به صورت تصاعدی در حال رشد کردن است و این یکی از نگرانیهای جدی برخی از مقامات است، دروهله دوم نیز در حوزه سیاست خارجی، طرفهای مقابل نیز دیگر صبرشان تمام شده و منتظر یک نتیجه روشن هستند.
حیای برجام با توجه به نفوذ و قدرت دشمنان این توافق، مخاطراتی در بطن خود دارد که اگر پیشاپیش نسبت به آنها هشدار داده نشود، چه بسا به حل بحرانهای کشور یاری نرساند و بعد از چند ماه، داستان همیشگی از سر گرفته شود.
زیدآبادی نوشت: فقدان نگرش ساختاری و عدم اهتمام به اصلاح معایب آن نزد مسوولان و نهادهای حاکم، متاسفانه کار را به نقطهای رسانده است که نه فقط کار در عمل پیش نمیرود، بلکه هشدارهای مکرر کارشناسان هر حوزه هم پژواک لازم را در بین آنان پیدا نمیکند.
زیدآبادی گفت: شفافیت به خلاف آنچه در این روزها شایع شده است، علنی شدن رای نمایندگان به طرحها و لوایحِ دولتی نیست. این اتفاق در بافتار سیاسی کشور ما حتی میتواند سبب اعمال فشارهای نامشروع روی نمایندگان و سلب استقلال رای از آنها باشد.
